Σάββατο, 5 Φεβρουαρίου 2011

Μονάχα με την ποίηση


του Τάκη Βαρβιτσιώτη
(που έφυγε στα 95 του στις 1/2/2011)

Μονάχα με την ποίηση 
Δε θα χαθούν ποτέ
Τα μεγάλα ιστιοφόρα της αυγής
Ούτε τα φώτα ούτε η χαρά
Ούτε τα δέντρα ούτε η νύχτα

Μονάχα με την ποίηση
Θα 'μαστε ακόμα ικανοί
Να βλέπουμε και ν' αγαπούμε
Να ονομάζουμε τα πράγματα
Με τις πιο καθημερινές λέξεις
Να λέμε το ψωμί ψωμί τη σκάφη σκάφη
Και μ' ένα βλέμμα να οδηγούμαστε
Σε μιαν αλήθεια οριστική

Μονάχα με την ποίηση
Θα μεγαλώσουνε τα στάχυα
Και τα στήθη των κοριτσιών
Το ποτάμι θ' απομείνει ποτάμι
Η θάλασσα θάλασσα
Κι ο ουρανός ουρανός

Μονάχα με την ποίηση
Θ' ανακαλύψουμε ξανά τ' αστέρια
Μέσα στις καπνοδόχες
Κι όλη τη θλίψη που ενδημεί
Στο βάθος των ματιών
Και θα μπορέσουμε να ξαναβρούμε
Το γενέθλιο χωριό μας
Παραχωμένο μες στα χιόνια

Μονάχα με την ποίηση 
Θ' ανακαλύψουμε ξανά τον έρωτα
Και πατώντας από κλωνί σε κλωνί
Κι από ελπίδα σ' ελπίδα
Θα εγκαθιδρύσουμε
Την αγνή βασιλεία των φτερών

Τρίτη, 1 Φεβρουαρίου 2011

Ο Φλεβάρης των Φλεβών



Ο Αύγουστος του έκλεψε μια μέρα
την ύψωσε πανάκι σε μπρατσέρα..
μια άλλη χρόνους τέσσερεις χαμένη,
σαν άσωτη επιστρέφει, μα δε μένει.
Φλεβάρης των φλεβών κουτσό ποτάμι,
κυλάει σαν παράπονο στο τζάμι.
Σαββάτο των ψυχών κρυφά δακρύζει,
στα σπίτια των αρχόντων φτερουγίζει

Μάρωνος και Νικηφόρου
 
και Ανθούσης τελεσφόρου.
Χαραλάμπους και Βλασσίου,
 
Κασσιανού και Θαλασσίου.
Τρύφωνος και Παγκρατίου,
 
ήλιος του μεσονυχτίου
φέγγει απότομα και λιώνει,
 
της Υπαπαντής το χιόνι…
Η νύχτα Φαρισαίου και Τελώνου,
αθώος ξένου αίματος και φόνου,
ανάβει της αγάπης τα λυχνάρια
και τα παλιά διαβάζει συναξάρια
Τρύφωνος και Παγκρατίου, 
ήλιος του μεσονυχτίου
φέγγει απότομα και λιώνει,
 
της Υπαπαντής το χιόνι…


Σε στίχους Ηλία Κατσούλη, με τον  Παντελή Θαλασσινό http://www.youtube.com/watch?v=SHpJmO4ZhS4