Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

Η Γιασεμιά και τ’ αστεράκια, της Ευδοκίας Σκορδαλά - Κακατσάκη



"Μια φορά κι έναν καιρό ένας άνθρωπος φύτεψε στην άκρη του κήπου του, πλάι σ' έναν γέρο ξύλινο φράχτη, μια μικρή γιασεμιά... Ο φράχτης καταχάρηκε που την είδε. Άρχισε μάλιστα να κάνει όνειρα. Φαντάστηκε το κλαράκι να μεγαλώνει, να πετάει φύλλα και κλαριά, να ψηλώνει, να ανθίζει, να σκαρφαλώνει πάνω του ...."




Γη και ουρανός, πουλιά και λουλούδια, τ’ αστέρια και το φεγγάρι… κι η άνοιξη. Όλα συνυπάρχουν αρμονικά σε τούτο το παραμύθι, που περιγράφει τη ζωή μιας γιασεμιάς, την τρυφερή φιλία της μ’ έναν γέρο ξύλινο φράχτη κι έναν μικρούλη ονειροπόλο άνεμο… και μας αποκαλύπτει τα όνειρα, τις προσδοκίες και τις λαχτάρες τους. Ο φράχτης, λέει, λαχταρά να νιώσει πάλι όμορφα, όπως μια φορά που ήταν δέντρο στο δάσος… Ο μικρούλης άνεμος ονειρεύεται να γίνει ποιητής. Κι η Γιασεμιά; Χμ… η Γιασεμιά όχι μόνο λαχταρά και ονειρεύεται, αλλά είναι σίγουρη ότι κάποια νύχτα θα πέσει στην αγκαλιά της ένα … αστέρι! [*]

Χιλιάδες πεφταστέρια σήμερα στον ουρανό, σαν τ' αστεράκια της Γιασεμιάς που κατεβαίνουν στη γη και κάνουν παρέα στα παιδιά του κόσμου!

Στα παιδιά του κόσμου που κάνουν όνειρα. Και γιορτάζουν.

Όπως γιορτάζει το φεγγάρι που έχει γενέθλια κι έρχονται να του ευχηθούν. Και όπως τα λουλούδια του κήπου που κάνουν διαγωνισμό για το πιο όμορφο απ΄όλα, έχοντας σαν κριτική επιτροπή μια γριά Ελιά, έναν χοντρό Κάκτο κι έναν σγουρό Βασιλικό.

Και τι μυρωδιές, τι χρώματα, πόση ομορφιά και πόση αγάπη! Πόσα όνειρα δεν κάνουν τα παιδιά!




Η Γιασεμιά και τ' αστεράκια. Άλλο ένα όμορφο παραμύθι από την Ευδοκία Σκορδαλά - Κακατσάκη (Κόκκινη κλωστή δεμένη, 2016), που θα ταξιδέψει τα παιδιά σε κόσμο ονειρικό και αγαπητικό, σε κόσμο με όνειρα όμορφα και χρωματιστά. Και μην ξεχάσω να παραλείψω την ιδιαίτερα πλούσια σε ιδέες, σε χρώματα και σε ομορφιά εικονογράφηση της Κριστίν Μενάρ.




Νύχτα με πεφταστέρια η αποψινή, άραγε θα πέσει και στη δική μας αγκαλιά κάποιο από τ' αστεράκια της Γιασεμιάς;

Θα πέσει, θα πέσει, είπαν στη Γιασεμιά οι φίλοι της.
Και τι θα γίνει τότε;

Αλήθεια, τι θα γίνει;

Ας κάνουμε μια ευχή. Απόψε, λέει, οι ευχές μας πιάνουν.

Ας ευχηθούμε αγάπη...
Ας ευχηθούμε ειρήνη...
Ας ευχηθούμε ανθρωπιά...
Ας ευχηθούμε ταπεινότητα...




----------------------------------------------------------------------------------------
[*] Το κείμενο της παραγράφου αυτής είναι αντιγραφή από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

8 σχόλια:

  1. ΚΑΤΑΠΟΛΛΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΤΟΣΟ ΑΓΑΠΗΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΟΥ!!! ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ! ΜΕ ΝΙΠΠΙΑΝΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Νάσαι καλά Βαγγέλη. Γράφω αυτά που νιώθω. Εξάλλου, και ως γιαγιά δύο εγγονών, έχω ιδιαίτερη αδυναμία στα παιδικά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΔΕΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΕΝ ΝΙΠΠΩ... ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ ΜΑΣ!!!

      Διαγραφή
    2. Το κείμενο Βαγγέλη για τον Άγιο Θανάση εξαιρετικό! Θυμήθηκα τον πατέρα μου που είν' εκεί.

      Διαγραφή
  3. Το κείμενο της ανάρτησης αναδημοσιεύτηκε εδώ: http://petaxta.blogspot.gr/2017/01/blog-post_19.html.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κατερίνα μου!!! Σ'ευχαριστώ και πάλι!Για πολλοστή φορά, γράφεις για μένα και τα παραμύθια μου με τόση αγάπη και τρυφερότητα! Με συγκινείς! Αλήθεια σου λέω. Να είσαι καλά! Κι εσύ και τα αστεράκια σου! Κι όλοι οι αγαπημένοι σου! Κι εύχομαι όλες οι ευχές σου, για ειρήνη, αγάπη,ανθρωπιά, καλοσύνη, ταπεινότητα,που είναι ευχές πανανθρώπινες, να πραγματωθούν! Με όολη μου την αγάπη, Ευδοκία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή